Delft Out Of Office Dag


Fuck de Comfort Zone!

‘Er moet wel gewerkt worden, het wordt niet een gezellig dagje thee drinken en collega’s knuffelen. Ze moeten geïnspireerd naar huis. Fuck de comfort zone.’ Zo begon de kickoff voor de organisatie van de Out of Office, een mini conferentie van een dag.

1 augustus 2013

Concepten, concepten, concepten

Een dag vol lezingen, dat is leuk. Maar wat we vooral willen is actie en nog beter worden in concepten bedenken. Daarom wordt elke lezing gekoppeld aan een opdracht. De oplossingen mogen op allerlei manieren gepresenteerd worden maar het gaat vooral om het samenwerken en ideeën bedenken. Een groene omgeving aan de Delftse Schie, boottocht, ‘Omdenken clinic’, twee architecten, een ‘wayfinding ontwerper’, professor voor tropische entomologie, retail specialist, yoga sessie en een bijzondere lunch zetten ons aan het denken, bieden inspiratie en maken er een speciale dag van.

De zorg als onderwerp

Het onderwerp waar alle lezingen en opdrachten om draaien is de zorgsector. Niet alleen omdat het een boeiend thema is maar ook omdat je dan te maken hebt met diensten, een gebouw, bewegwijzering, voeding, technische ontwikkelingen, interactie tussen mensen en ga zo maar door. Veel aspecten die opnieuw onder de loep genomen en herontworpen kunnen worden.

Ja, maar...

Onze ochtend begint vroeg met een clinic Omdenken om iedereen op te warmen en ons in een creatieve mindset te brengen. Terwijl wij een beetje onwennig wakker worden introduceren de twee mannen van Ja-maar met vol enthousiasme het omdenken. ‘Er zijn geen problemen, problemen zitten in je hoofd, er zijn alleen maar feiten.’

Wat doet een gebouw, een ruimtelijke ervaring met een patiënt?

Daarna is het de beurt aan Ellen en Francesco van architectuur bureau Mecanoo om ons mee te nemen in het ontwerpproces van een ziekenhuis. Het begrip ‘Healing environment’ geeft al aan hoeveel invloed een ruimte kan hebben op de emotie van een patiënt. De eerste opdracht die daarop volgt luidt: ontwerp aan de hand van een merkdocument de weg die een patiënt aflegt naar de operatiekamer. De merkwaarden: holistisch, natuurlijk en effectief. In teams van ongeveer 5 mensen bedenken we onder andere deze concepten:

De bestemming is de weg
Artsen en specialisten komen naar de patiënt toe (dus naar jou thuis), in plaats van andersom. Op die manier voelt de genezing niet als een proces aan, maar blijft de patiënt in een omgeving waarin hij zelf de keuzes kan maken.

Genezen doe je samen
Met een buddy aan de hand word je meegenomen door de ziekenhuismolen.

De cocon
Als patiënt word je in een cocon geplaatst waarin al je zintuigen door geluid, beeld en geur worden afgeleid. De cocon is een veilige omgeving waar je ook onder narcose wordt gebracht. Na de operatie kom je als herboren uit de cocon.

Niet zo maar een boterham met kaas

Dan is het tijd voor de lunch die is verzorgd door Lof der Zoetheid. Én helemaal in stijl. In het thema ‘helend eten’ worden we getrakteerd op power boosters, een vitamine infuus, ijzersupplementen, elixers en zalfjes.

Was het nou het rechter- of het linkeroog?

Na de lunch vertelt Martijn Geerdes over wayfinding in ziekenhuizen. Hij laat ons zien hoe het niet moet en een aantal cases hoe hij het heeft opgelost. De opdracht: Ons ziekenhuis is gespecialiseerd in oogoperaties maar heeft veel last van links-rechts fouten. Verzin een aantal concepten waardoor deze fouten niet meer optreden. De gepresenteerde concepten lopen uiteen van maskers, ooglapjes, linkeroog-dagen en rechteroog-dagen en 3D brillen tot het herindelen van de operatiekamer of zelfs compleet recht of links georiënteerde ziekenhuizen.

Boom, zonnegroet en stofzuiger

Na al het zware werk voor onze creatieve spieren is het tijd voor de rest van het lichaam. Tijd voor wat rust en ontspanning. Tijd voor wat yoga. Drie kwartier lang worden onze stijve lijven opgerekt en tot rust gebracht door Claudia en Fianne, onze twee yoga-docentes. De boom, de hond, de zonnegroet, een beetje friemelen aan elkaars oorlel, een lichte massage en we zijn er weer helemaal klaar voor.

Meelwormballen en larvenquiche

Voordat we beginnen aan de presentatie van Prof. Arnold van Huis van de universiteit van Wageningen krijgen we eerst een kleine snack. Een quiche met larven van de buffalokever en gehaktballetjes met daarin 50% gemalen meelwormen. Het gaat erin als koek. Blijkbaar is de drempel voor het eten van een paar wormpjes niet zo hoog bij (de meesten van) ons. Omnomnom. De presentatie van de professor gaat, uiteraard, over het eten van insecten. Wat zou het eten van insecten betekenen voor ons westerlingen en de voedselindustrie? Zou het een goed alternatief kunnen zijn voor het eten van koeien, varkens en kippen? Wij West-Europeanen zijn, zo blijkt, een van de weinigen die het nog een beetje raar vinden. En daar gaat de opdracht dan ook over: hoe haal je de drempel weg om insecten te gaan eten? Hier een kleine greep uit de presenteerde campagnes:

Wat maak je liever dood?
Recht in je schuldgevoel. Maak je liever een worm dood of een koe?

Twee vliegen in een hap
Laat vooral de voordelen van het eten van insecten zien. Gezond EN goed voor het milieu.

Hakuna Matata. Wat eten Timon en Pumba vandaag?
Gericht op kinderen. Met de rolmodellen Timon en Pumba uit de Lion King. De helden van het insecten eten.

We eindigen de dag met een zeer inspirerende presentatie van Roel van de Berg die ons vertelt over wat de zorg de zorg maakt, wat de zorg nodig heeft en hoe wij als ontwerpers iets kunnen bijdragen.

BBQ

Wij bij Fabrique vinden het belangrijk dat je wel goed eet. Dat doen we dan ook met een barbecue, een paar kilo vlees en bergen salade. Omdat rekening houden met vegetariërs altijd een logistieke uitdaging is, hebben we dit moment gelijk aangegrepen als oefening in het omdenken. Al het vlees komt van de vegetarische slager. Wel zo makkelijk en niemand die het proeft. Althans dat bleek, nadat mensen die net een stuk saté aan het wegwerken waren ongelovig en met volle mond vroegen “Wat?! Is dit geen echt vlees?”.

Terug naar het echte leven

Rond 21:00 stappen we met z’n allen weer in de boot. Terug naar het echte leven. Terug naar het veilige Fabrique en ons eigen bed. Het was intensief en leerzaam. De eerste ja-maar invloeden zijn al voelbaar. De poster hangt aan de muur. De opmerking “We zijn hier echt onwijs aan het ja-maren” hebben we al gehoord.