Het einde van user-generated content


Dit artikel is gepubliceerd in Adformatie (20 november, 2008)

21 november 2008

Wees niet verbaasd als auteurs van user-generated content zich binnenkort verenigen en geld gaan vragen voor hun bijdragen, voorspelt Gert Hans Berghuis.

Websites als Zoover, Iens en Kieskeurig kunnen bijzonder waardevol zijn voor het maken van keuzes in het leven. Ze drijven helemaal op user-generated content. Content die door gebruikers is gecreëerd vanuit een meestal intrinsieke motivatie. Bijvoorbeeld omdat ze tevreden zijn over een product en zich willen laten voorstaan op hun geweldige keuze. Of omdat ze uit wraak voor het ‘bedrog’ door de fabrikant de rest van de wereld ervan willen weerhouden diens product te kopen. Of omdat ze vanuit een behoefte aan veiligheid erbij willen horen en zich aansluiten bij een kudde als Hyves. En zo kan ik nog wel een stuk of zes intrinsieke drijfveren noemen.

Aan de andere kant zien we dat waarde van user-generated content in toenemende mate wordt uitgedrukt in geld, in plaats van in individuele en sociaal-maatschappelijke waarden. Zo werd consumersearch.com het Amerikaanse Kieskeurig.nl in 2007 verkocht aan The New York Times voor 33 miljoen dollar. Dat is veel geld voor een applicatie, wat hardware wellicht, een berg goodwill maar vooral héél veel user-generated content. Reken eens om wat dat per productrecensie oplevert.

Maar het speelt ook dichter bij huis. Want ook Kieskeurig is een paar jaar geleden verkocht, aan Ilse Media. Het bedrag is me niet bekend, maar dat zal ook meer dan zes nullen bevatten. Bij onze oosterburen is Wikipedia erg groot. Saillant detail: onlangs heeft de Duitse regering geld gestoken in het genereren van content voor de Duitse online versie. Uitgever Bertelsmann gaat nu de Duitse Wikipedia uitgeven in boekvorm voor het bedrag van 20 euro. Eén euro daarvan gaat naar een goed doel, en de andere negentien naar Bertelsmann. De inhoud is afkomstig van vrijwilligers.
Dat kan niet goed blijven gaan. Vorig jaar speelde een groot schandaal rond de beloning van de directie van de Bloedbank. Het driekoppig bestuur toucheerde samen per jaar 800 duizend euro. Toen dat uitkwam waren er talloze donoren die dat oneerlijk vonden: zij leveren gratis bloed (eigenlijk ook een vorm van user-generated content) terwijl iemand anders betaald krijgt.

Het zal niet lang duren voordat ook auteurs van user-generated content gaan begrijpen dat hun bijdrage een waarde vertegenwoordigt die kennelijk uit te drukken is in geld. Geld dat anderen verdienen aan hún bijdrage. Gevolg: jaloezie. En jaloezie is een groenogig monster dat, gevoed door een gevoel van onredelijkheid, zich niet laat wegjagen met rationalisaties als “ach, maar ik schrijf het gewoon voor de lol”. Wees dus niet verbaasd als verongelijkte gebruikers zich verenigen en hun stem laten horen. Ze zullen rechtvaardigheid verlangen, en een evenredig deel opeisen voor hun bijdrage. Een soort aandeelhouderschap. Zodat, áls er geld aan verdiend wordt, men niet met lege handen staat. Een ander model is dat gebruikers per bijdrage gewoon betaald krijgen. Maar omdat dat veel gedoe met micro-payments zal vragen komt er gegarandeerd iemand op het idee om een soort Buma/Stemra in het leven roepen, om bij te houden hoeveel waarde je als gebruiker gecreëerd hebt en de revenuen daarvan periodiek uit te betalen.

Laten we dus maar ophouden te praten over user-generated content; we kunnen beter spreken van user-generated value. De romantiek van user-generated content zoals we die nu kennen zal, opgejaagd door het groenogige monster, verdwijnen om nooit meer terug te komen.