Met Lucky Day maak je zes dagen per week veel kans op veel prijzen. Voor De Lotto ontwikkelde Fabrique [merken, design & interactie] de vernieuwde site luckyday.nl. Een speelse site waarop iedereen, altijd en overal, snel en gemakkelijk kan meespelen.

Lucky Day geeft de speler veel vrijheid. De vrijheid om iedere dag vanaf 1,50 euro mee te spelen, om met één getal te spelen voor een kleine prijs, of om met meer getallen te spelen voor een grote prijs. Fabrique vertaalde het spel naar een uitnodigende site met een goede balans tussen actie en rust. Door de eenvoud van de site ligt de nadruk altijd op het spel. De verfijnde vormgeving verleidt de bezoeker vervolgens om getallen te kiezen en zijn inzet te bepalen.

Fabrique ontwikkelde luckyday.nl met responsive technieken; er is één site die op smartphone, tablet én breedbeeldmonitor meeschaalt van klein naar groot, en omgekeerd. Dat betekent dat iedereen in bus, trein, kroeg, op straat of gewoon thuis snel kan surfen naar luckyday.nl, zonder de installatie van een app.

Fabrique ontwikkelde voor De Lotto afgelopen jaar al het vernieuwde toto.nl en introduceerde eurojackpot.nl.

Lucky Day schaalt mee op de iPad

Schooltas biedt leerlingen en docenten in primair onderwijs, voortgezet onderwijs en middelbaar beroepsonderwijs alle boeken van ThiemeMeulenhoff op een tablet of laptop. Schooltas wil optimaal gebruik maken van de mogelijkheden van tablets en laptops binnen en buiten de klas. Zo toont Schooltas niet alleen de boeken, maar is het ook mogelijk om zelf content (links, audio en video) toe te voegen en uit te wisselen door het plaatsen van deelbare prikkers. In het interactieve schrift ernaast maken leerlingen en docenten aantekeningen, opdrachten en plaatsen ze foto’s, video’s en links. Fabrique en Q42 zijn verantwoordelijk voor het ontwerpen en realiseren van Schooltas.

De Dutch Interactive Awards zijn de awards voor de interactieve branche. Ze werden dit jaar voor de derde maal uitgereikt door Emerce en PIBN. Er waren tien awards te verdienen in verschillende categorieën, uiteenlopend van beste online services tot beste corporate site en beste e-commerce.

Openheid

Musea zorgen goed voor onderlinge uitwisseling van ervaringen en resultaten. Niet altijd tijdens de ontwikkeling van nieuwe projecten, maar wel als deze gerealiseerd zijn. Tijdens het congres kwam deze openheid en de hang er naar onder andere naar voren door de twee prijzen die werden toegekend aan het Nederlandse initiatief Museum Analytics van INTK waarin statistieken van musea bij elkaar gebracht worden. Ook de jaarlijkse Museums & Mobile Survey draagt bij aan deze openheid.

Wat het congres dit jaar echt onderscheidde was de slotbijeenkomst met de titel “Epic Fail”. Tijdens deze bijeenkomst werden vier falende projecten gepresenteerd en onder de loep genomen. Om de sprekers enigszins te beschermen werd de WIFI uitgezet (op zich al een spannend fenomeen omdat iedereen dan opeens ook echt luistert).

Aan de orde kwam ook een wat ouder (2005) falend mobiel project van een groot Amerikaans Museum. Na 5 jaar en een enorme investering kwam dit project na 5 dagen gebruik tot stilstand. Het project had geen rekening gehouden met haar gebruikers en de mogelijkheden of onmogelijkheden van de techniek. De honderden handhelds die waren aangeschaft zijn inmiddels ver onder de kostprijs verkocht aan medewerkers en andere belangstellenden als Kerstgeschenk. Het project met een vorm van indoor positioning was zijn tijd ver vooruit. Van een aantal fouten kunnen we nog steeds leren. Bezoekers willen naar de echte kunst aan de muur kijken en niet naar een klein schermpje. Begrippen die voor een museum organisatie bekend zijn, zijn dat vooral niet voor de bezoeker (tentoonstelling, presentatie, object).

Een ander groot Amerikaans museum had in 2008 een succesvolle Alternate Reality Game (ARG) gerealiseerd en dacht dit succes in 2010 te kunnen herhalen met een ARG op Facebook. Dit bleek een grote flop omdat mensen dit soort spellen niet willen spelen op Facebook. In het museum zelf bleek de fysieke speurtocht van dit spel wel een succes.

Een derde voorbeeld was een nationale samenwerking tussen grote en kleine musea in een ander Engelstalig land. Met veel subsidie werd een samenwerking opgezet waarbij de websites van de deelnemende museum slim met elkaar verbonden zouden worden. Dit project faalde door de grote verschillen tussen de deelnemende musea en het volledig buiten beeld laten van de gebruiker.

Bij alle cases had men eerder willen falen en stoppen, en had men de gebruiker beter in beeld willen hebben. Het sunk costs principe bleek een belangrijke drijfveer om niet eerder te stoppen.

Open Data

Openheid is er niet alleen in het delen van ervaringen. Ook het delen en toegankelijk maken van collectie data is een terugkerend en actueel thema. Tijdens eerdere jaargangen ging het gesprek vooral over standaarden en technieken. Nu gaat het gelukkig ook over voorbeelden en de zin van open data. De door Stedelijk Museum, Q42 en Fabrique georganiseerde hackathon (MWHackathon) sloot hier naadloos op aan. Tijdens het congres zijn door verschillende deelnemers twee echte web apps ontwikkeld op basis van open collectie data (www.museumornot.com en museumifyme.com).

In de discussies en presentaties over open data komt de vraag over intellectueel eigendom iedere keer ter sprake. Eigendom of onduidelijkheid van eigendom zorgen er voor dat bijvoorbeeld Europeana (de grote database van Europese Musea) niet open toegankelijk is. Musea voor oudere kunst en voorwerpen hebben dat probleem veel minder. Andere musea omzeilen het door alleen laag resolutie beeld beschikbaar te stellen of door data alleen open te stellen voor onderwijs en onderzoek.

Social media

Vanzelfsprekend zijn musea actief op sociale media als Twitter en Facebook. Deze platforms worden met name ingezet om traffic te genereren naar de eigen website of het liefst naar het fysieke museum. Veel minder worden sociale media ingezet voor de primaire taak van een museum: het inspireren en leren. De Engels sprekenden hebben hier een mooi woord voor “outreach”. Kortom: daar zijn waar je publiek is. Facebook dus niet inzetten als marketinginstrument maar voor het creëren van een gemeenschap. Dan worden Flickr, YouTube en Wikipedia opeens ook relevant en is een eigen website misschien wel overbodig. De nieuwe (veel besproken en complex ogende) website van het Walker Art Center is in deze een interessante illustratie. De website gaat niet alleen over het museum, maar vooral over kunst, met veel bijdragen van externen en verbinding met activiteiten buiten het museum.

Mobiel

Op mobiel gebied zijn musea volop in beweging, vooral gericht op het bieden van informatie binnen het museum. Het Indianapolis Museum of Art ontwikkelde eerder TAP, een CMS voor mobiele tours. Een aantal commerciële aanbieders (Fluxguide, GuideOne, NOUSGuide) en ook de klassieke audiotour ontwikkelaar Antenna International zegt zijn systeem te willen openstellen. Voor het maken van tours is er een XML standaard ontwikkeld: TourML. Deze naam wordt consequent als ‘turmoil’ uitgesproken: Engels voor beroering.

Musea zijn vaak ook wetenschappelijke instellingen met een academische benadering. Er wordt dus veel onderzoek gedaan, onder andere een presentatie over een goed onderzochte mobiele app van het Engelse Kew Gardens. Een ander interessant project over mobiel en augmented reality was van het Asian Civilisations Museum. Ook in andere sessies bleek augmented reality nog niet op zijn retour. QR-Codes waren tevens actueel. Iedereen is het er over eens dat bijna niemand deze  begrijpt, ze er niet uitzien, maar toch best handig lijken. Zo was er zelfs een QRator project.

Op gebied van tablets was er gek genoeg nog maar weinig. Wel aanbieders die kastjes leveren waarmee de homeknop van een iPad kan worden afgeschermd, maar nauwelijks voorbeelden van het gebruik van tablets in musea en daarbuiten.

Content is king

Dat musea goud hebben aan content, dat moge duidelijk zijn. Maar ook hier geldt, net als voor elk ander materiaal, overvloed maakt minder waardevol, en zeker voor de tegenwoordige webgebruiker. Welke ‘gewone’ gebruiker zit écht te wachten op een overzicht van persberichten uit 2001? In een sessie over content strategie werd nog maar eens pijnlijk duidelijk dat musea nog steeds worstelen met contentkeuzes op hun website.

Best of the Web

Tijdens de conferentie worden ieder jaar de “Best of the Web” prijzen uitgereikt. Voor deze prijzen kan iedereen sites en applicaties nomineren. Een jury bepaalt de winnaars. De bezoekers bepalen wie de “People’s Choice” prijs wint.

• “Innovative/Experimental” en “Overall”: website Walker Art Center
• “Mobile”: ArtClix app van High Museum of Art, de Nederlandse MuseumApp kreeg in deze categorie een eervolle vermelding.
• “Museum Professional” en  “People’s Choice”: Museum Analytics

Eerdere jaargangen

Eerdere verslagen over deze conferentie:

• Musea en het web, de laatste ontwikkelingen (2010)
• Musea en het web revisited: trends en ontwikkelingen (2011)

Ook interessant

Van 23 tot en met 25 mei vindt in Barcelona de conferentie MuseumNext plaats, een Europese conferentie vergelijkbaar met Museums and the Web.

Deze post verscheen eerder op Frankwatching.

Joana Mühlenbrock, Creative Director bij Fabrique, schreef onderstaand artikel voor de blog van Operadagen Rotterdam.

Centraal thema: Droom & Daad
Het overkoepelende thema van het festival hebben we centraal gesteld. Dat is dit jaar ‘Droom & Daad’. Als je dat hoort en in je opneemt komen er een heleboel associaties naar boven.

Dromen: kinderdromen, dromen die werkelijkheid worden of uit elkaar spatten als een zeepbel, steeds terugkerende nachtmerries, het kwijtraken van de werkelijkheid of het creëren van meerdere werkelijkheden, de immense hoop die dromen je kunnen geven waardoor je verder gaat tot jij je doel – of droom – bereikt hebt.

Daden: daden die moed en kracht vereisen, daden die moreel of immoreel zijn, superhelden die alles kunnen maar helaas alleen in de hoofden (ofwel de dromen) van de mensen bestaan, daden die zich niets aantrekken van wetten of praktische bezwaren.

Het jongetje met de spiegel
Al deze associaties leidden tot het concept met ‘het jongetje en de spiegel’. Het resultaat is een uit twee foto’s bestaand beeld met een geïllustreerde laag erover heen. De twee kanten representeren de twee onderdelen van het thema – droom en daad. Maar welke kant voor welk onderdeel staat mag de kijker zelf bepalen.
Fotografe Corriette Schoenarts en Fabrique wilden een beeld scheppen dat aandacht trekt en verleidt. En dat – als je dichterbij komt – vragen oproept en toelaat dat iedereen er zijn eigen verhaal van maakt. Is het een spiegeling? En welke jongen is dan de echte en welke de spiegeling? Heeft hij vleugels en kan hij vliegen of droomt hij daar alleen van? En wat is hij van plan met de steen? Al deze en andere vragen komen op bij de kijker, en ja, ze zullen onbeantwoord blijven.

Weg van de realiteit
Het beeld trekt je ook weg van de realiteit net zoals opera of muziektheater je laat vergeten dat thuis de afwas op je staat te wachten en je die ene belangrijke afspraak voor morgen nog moet voorbereiden.

Als je goed kijkt zie je dat de vleugels naast de getekende vlinder- vleermuisvleugels ook uit echte fazantenvleugels bestaan die mee gefotografeerd werden. Fotografe Corriette Schoenarts is in haar werk altijd bezig met het creëren van onwerkelijke en wonderbaarlijke beelden die je op die manier nog nooit gezien hebt. En ook deze keer is het haar gelukt om aan te sluiten bij de contemporaine beeldtaal in Nederland. Of misschien zelfs vooruit te lopen!
Genoeg verteld. Tenslotte mag je het beeld helemaal op je eigen manier interpreteren, bekijk het affiche ook op z’n kop!

Joana Mühlenbrock
Creative Director, Fabrique Delft

PS: Ik wens iedereen veel plezier met alle inspirerende voorstellingen dit jaar. Geniet, droom en vergeet niet sommige dromen in daden om te zetten!

DSM lanceerde in februari 2011 een nieuwe corporate website bij de introductie van haar nieuwe merk: Bright Science. Brighter Living. Fabrique en internetadviesbureau Jungle Minds ondersteunden DSM bij het opstellen van de internetstrategie, bij het concept & design en bij de realisatie van de content voor de website.

In de nieuwe Nederlandse webranking van het in Londen gevestigde KWD eindigt DSM nu voor de eerste keer bovenaan de lijst. KWD doet jaarlijks onderzoek onder de corporate websites van 750 beursgenoteerde multinationals in veertig landen. KWD kijkt ondermeer naar overall content, interactiviteit, gebruiksvriendelijkheid, navigeerbaarheid, integratie van social media en zoekmachine-optimalisatie.

Lees meer over het onderzoek van KWD voor Nederland.

Interactieve media
We zijn ruim 18 jaar verder en er is het een en ander veranderd. De nieuwe media heten inmiddels –gelukkig- interactieve media of digitale media en het zal duidelijk zijn dat ze niet meer weg te denken zijn uit ons leven. Maar er is wel wat aan de hand. Zo heeft de wereld van het interactieve ontwerp zijn eigen club: het PIBN, Platform Internet Bureaus Nederland. Deze bureaus zijn relatief jong, werken in het algemeen volledig binnen het digitale domein en zijn op een uitzondering na geen lid van de BNO. Daarnaast hebben de bureaus hun eigen prijzen: de Spin Awards en de Dutch Interactive Awards. Ook zijn er nieuwe beroepen ontstaan zoals interactie ontwerper en front-end developer en zijn we overspoeld met nieuw jargon als wireframes, scrummaster, conversie ratio en UX (user experience). En over de UX-wereld gesproken: dat is een zeer actieve global community waar nieuwe kennis en inzichten met een duizelingwekkende snelheid rond gaan. Wie dat eens wil ervaren raad ik aan om naar de South by South West Interactive conferentie te gaan in Austin waar ruim 20.000, voornamelijk UX-professionals, op af komen.
Ik vraag me al de hele tijd af waarom hier eigenlijk een parallelle werkelijkheid is ontstaan. Waarom is het ontwerpen van interactieve media niet meer geïncorporeerd in de ontwerpwereld?

Koekoeksjong
Het antwoord lijkt te liggen in de aanvliegroute. Aanvankelijk was het voor ontwerpers een kunst om een website te laten voldoen aan de heersende grafische normen. Projecten waren vaak technology driven en het omgaan met technische beperkingen was dé grote uitdaging. Excelleren op het gebied van vormgeving was niet aan de orde. Websites waren verre van ‘designerisch’. Spannende vormen van interactie die bijdragen aan de ervaring waren in het midden van de jaren 90 nog heel ver weg. Daar komt bij dat de ICT-wereld al snel het domein binnen denderde wat het voor ontwerpers niet aantrekkelijker maakte.
De nieuwe media waren het koekoeksjong van de ontwerpwereld: niet zelf verwekt, lelijk, snelgroeiend en voor ‘old school’ ontwerpers verre van sexy. Je kon het eindresultaat immers niet vastpakken of op een prikbord hangen, het was slechts een pixelig beeldscherm groot.
En terugkomend op de vergelijking: ja, in sommige opzichten is het jong bedreigend voor de groei van de andere vogeltjes. Een snelle inventarisatie langs de wat grotere bij de BNO aangesloten ontwerpbureaus leert dat ‘digitaal’ toeneemt ten koste van print. Zo is de tendens zichtbaar dat huisstijlen steeds vaker vanuit het digitale domein worden aangevlogen.
Ook veroorzaakt de digitale revolutie – de moeder van het koekoeksjong – hele aardverschuivingen die weer van grote invloed zijn op het ontwerpvak. Zo vindt er op dit moment een indrukwekkende verschuiving plaats van fysieke retail naar online aankopen, onder andere in de mode. Deze verschuiving verandert het gezicht van de winkelstraat en als een gevolg daarvan kunnen veel plannen voor de ontwikkeling van binnensteden de prullenmand in. Het is de uitdaging voor de creatieve industrie om op dit soort ontwikkelingen slim te anticiperen of -liever nog- ze te veroorzaken. Er liggen mooie uitdagingen zoals ‘the internet of things’ waarbij producten gekoppeld zullen zijn aan slimme online diensten. Dat dergelijke bewegingen snel kunnen gaan bewijst het succes van de tablets en de apps.

Vrienden worden
Maar wat moeten we nou met dat malle beest dat maar blijft groeien? Het realiseert zich dondersgoed dat het z’n beperkingen kent en andere ontwerpdisciplines hard nodig heeft. Maar dat geldt ook andersom. De groei van de creatieve industrie zal voor een groot deel voor rekening komen van het koekoeksjong. Het gedraagt zich volgens andere regels en andere normen, heeft het razend druk en is uiterst in zichzelf gekeerd. Maar het is tegelijkertijd ook heel sociaal, het staat aan de basis voor onder andere nieuwe producten, innovatieve diensten, andere vormen van retail, fashion 2.0, andere verdienmodellen, nieuwe vormen van advertising, nieuwe toepassingen van typografie en ongekende mogelijkheden voor animatoren. Vrienden worden met die dikkerd is een goed idee.

Om met de steeds grotere hoeveelheid reizigers om te kunnen gaan, staan sinds maart 2012 op Schiphol 36 zogenaamde ‘e-gates’; geautomatiseerde paspoortcontroles. Daarvoor waren er alleen vanuit de techniek ontwikkelde controlepoortjes op de markt, altijd eerder intimiderend dan gebruiksvriendelijk. In 2007 ontwikkelde Fabrique voor Schiphol een compleet nieuwe visie op de automatische paspoortcontrole. Daarbij stond de reiziger centraal en kreeg de marechaussee een toezichthoudende rol. In 2009 werd Fabrique gevraagd om een concept en visie voor een geautomatiseerde paspoortcontrole te ontwikkelen waarbij veiligheid, vriendelijkheid en toegankelijkheid voorop stonden. De hieruit ontwikkelde e-gates zijn op 27 maart jl. geopend door minister Leers.

Reiziger centraal
“Natuurlijk moeten grenspassages veilig en solide zijn. Maar ons belangrijkste uitgangspunt was het helpen van de reiziger”, vertelt Jeroen van Geel, interaction director bij Fabrique. “We zijn in de eerste plaats op zoek gegaan naar de meest aangename manier om door de passages te gaan. “Hoe komt een reiziger in de drukte aangelopen en met welke verwachtingen? Moeten we hem geruststellen, ondersteunen of juist onder druk zetten? Hoe zorgen we voor een veilig en prettig proces?” Ook de technische kant van de bestaande passages werd goed bekeken volgens Van Geel: “Hoe werken de systemen? Welke technieken worden gebruikt? Wat zijn de mogelijkheden en beperkingen? Wat kunnen we nu state-of-the-art toepassen en welke techniek helpt ons over 4 of 8 jaar?” Aansluitend bouwde Fabrique een dummy op ware grootte om de maatvoering, de flow en het gevoel te bepalen. De e-gates moeten vooral vertrouwd voelen en worden gezien als een totale beleving. Alle stappen - scherminstructies, camerascan, paspoortcontrole én open- en dichtklappende poortjes - vormen één geheel.

Implementatie
Aan de hand van de visie- en conceptontwikkeling van Fabrique is een aanbestedingstraject ingezet door het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Accenture kreeg de aanbesteding toegekend. Dit bedrijf heeft de eerste versie van de e-gates verder ontwikkeld en geplaatst in onder meer Hal 3 en Transfer op Schiphol. Fabrique is momenteel betrokken als adviseur. Van Geel: “We begeleiden nu de implementatie van de automatische paspoortcontroles. De gebruikerservaringen worden gemeten en dienen weer als input voor de doorontwikkeling van de e-gates. De reiziger blijft centraal staan.”

Foto: Jonathan Vardy

Fabrique dacht mee over het nieuwe merk Eurojackpot, met nadruk op de invulling van het online kanaal. Gebruiksgemak stond voorop bij het ontwikkelen van de site. De Lotto mikt met Eurojackpot op een doelgroep van 25 tot 35 jaar, aanzienlijk jonger dan bij de andere spellen van De Lotto. Voor deze nieuwe doelgroep is ‘het spelletje’ op eurojackpot.nl heel simpel te spelen.
Direct op de homepage staat je lot. De ‘gewone’ speler kan simpel doorklikken. Spelers die het lot liever in eigen hand nemen kunnen de getallen zelf aanpassen, net als het aantal loten en het aantal trekkingen. Om het overzicht niet te verliezen blijft er steeds één lot in beeld.
De site is flexibel en makkelijk te onderhouden. De verschillende blokken zijn door De Lotto makkelijk verplaatsbaar en in te vullen met acties en campagnes. Ook de achtergrond is aan te passen aan de seizoenen.  Fabrique werkt nu aan de mobiele versie van de site, zodat iedereen ook vanuit de kroeg binnen een paar klikken kans op miljoenen heeft.